Πω πω ντροπή… ‘έφαγα’ τα ασφάλιστρα του πελάτη… και θα γίνω ρεζίλι!

Πέμπτη 14 Ιουλίου 2011


«Η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει… Ο πελάτης μου είχε δώσει τα ασφάλιστρα για τη δόση και εγώ κοιτάζοντας ότι είχε περιθώρια κάλυψης τα χρησιμοποίησα για την εξόφληση ενός άλλου συμβολαίου που έληγε χθες. Και εκείνος τα είχε δώσει πριν μέρες κι είχα κάνει το ίδιο. Είναι κάπου δυο μήνες τώρα αυτή η ιστορία που έμπλεξα και μου ξέφυγε το θέμα… Θέλω να το βγάλω από πάνω μου αλλά…… Δεν ξέρω πώς πιάστηκα στα δίχτυα αλλά ψάχνω να βρω την άκρη και τυχερός δεν είμαι. Ας τα πάρουμε απ’ την αρχή: Άφραγκος και άνεργος πείσθηκα να ξεκινήσω ασφαλιστής. Ένα μήνα με κάτι άδειες, ΤΕΒΕ, εφορίες, επιμελητήρια και εκπαιδευτικά σεμινάρια «μπήκα μέσα». Πλήρωνα πριν αρχίσω δουλειά και έτρεχα σαν τον «Βέγγο». Συγγενείς, φίλους, συναδέλφους απ’ το στρατό, συμμαθητές τους έφερα γύρω. Έκανα κάποια συμβολαιάκια, πήρα κάτι «έναντι» τα κουτσοβόλεψα, έκανα κάποιους στόχους, αλλά «φως» δεν έβλεπα… Λεφτά να συντηρηθώ δεν είχα… Οι προμήθειες έβγαιναν κάθε μήνα για ό,τι συμβόλαια παρέδιδε ο ασφαλιστής. Έχει περάσει ενάμισης χρόνος κι όλα πάνε στο «τσίμα-τσίμα». Από τη μια τα μεγαλεία, τα μεγάλα ονόματα και οι πρωταθλητές, η παγκόσμια κυριαρχία της εταιρείας, το χρυσοφόρο μέλλον και από την άλλη στρες, προσδοκία, «πείνα», φτώχεια, ενοχές, αγωνία, θλίψη και… πίεση, προ παντός «πίεση» και φωνές θα σε διαγράψουμε, θα σε έτσι, θα σε «μπήξε, «θα σε δείξε»…
 
Κοκκίνιζα, ισοπεδωνόμουνα, αγκομαχούσα, εξευτελιζόμουνα καθημερινά. Έψαχνα κάποια άλλη δουλειά και τρόπους διαφυγής. Σιγά-σιγά έμαθα πώς λειτουργεί το σύστημα.
 
Οι εταιρείες «μπάζουν» συνέχεια κόσμο και όποιος μείνει. Τα πελατολόγια των αποχωρούντων τα «καρπώνονται» κάποιοι άλλοι λίγοι. Μεγάλη κινητικότητα σε ασφαλιστική καριέρα, μεγάλη κινητικότητα σε χαρτοφυλάκια εντός και εκτός εταιρειών. Μοχλός εξυπηρέτησης ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ τα πριμ, τα bonus, τα ταξίδια, τα συνέδρια. Μέσα από μηχανισμούς γίνεται μια ψεύτικη ευμάρεια και αύξηση καθώς και η εναλλαγή προσώπων και συμβολαίων… Μόνιμα και μακρόχρονα δικαιώματα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, είναι στα χαρτιά, όχι την πράξη. Άλλο εργαλείο που «παγιδεύει» ανθρώπους, η προκαταβολή, το ΕΝΑΝΤΙ, το ΚΥΠΕΛΛΟ, η Κορνίζα στον τοίχο, η πωλησιακή ιεραρχία με αμφιλεγόμενους τίτλους όπως Manager, Δ/ντής, Agency, Unit, Περιφερειακός κλπ…
Πάρε προκαταβολή και τίτλο εύκολα και τρέξε να… ξεπληρώσεις με Νέα Παραγωγή πριν σε «διώξουμε» για λόγους «πεντακόσιους» πραγματικούς ή «τεχνητούς» όπως «σπουδαίος λόγος», «συνομιλία με ανταγωνισμό», «αποτυχία στόχων» και «προϋποθέσεων»…. κλπ, κλπ…
Στο «παιγνίδι» και 5-6 έμπιστοι διοικητικοί «κολλητοί» του Γενικού και κάποιες εγκύκλιοι και κάποιες «νομικές» αλλαγές… Υλοποίηση από ΑΠΕΙΡΟΥΣ σπουδαγμένους του Marketing και της Διοίκησης επιχειρήσεων.
Η εταιρεία έχει εξασφαλισμένα συμβόλαια και μετρητά με προκαταβολές, έναντι, δάνεια, στόχους κλπ ,χωρίς όμως εξασφαλισμένους ασφαλιστές.
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα ποιος νοιάζεται για τη δήθεν «ντακότα» τους «λοιπούς συνεργάτες» τους εκτός πίνακος των πρώτων; Ποιος νοιάζεται αν έχει να φάει, αν έχει να ντυθεί, να ζήσει την οικογένεια, να πληρώσει οδοιπορικά…. Τρέχει διαφημίζοντας δωρεάν προϊόντα και εταιρείες… ΔΕΝ πληρώνεται για την πώληση… πληρώνεται με την παράδοση συμβολαίων και εξόφληση και με κλείσιμο του μήνα…
Έτσι «έπεσα στο αμάρτημα» να βάλω τα λεφτά του «μεν» για τον «δε»… Κάπου «στράβωσαν» οι διαδικασίες και οι χρόνοι και άρχισε η ταχυπαλμία.. Έχω «πάρει» κιλά άγχους, έχω πιτυρίδα, έχω δερματοπάθειες…
Τα λεφτά στις τσέπες «μπερδεύτηκαν» όπως μπερδεύτηκαν και τα συναισθήματα για τη δουλειά και οι κινήσεις στο «λαβύρινθο». Με λεφτά πελατών πλήρωσα τη ΔΕΗ που έληγε και το λογαριασμό που φάγαμε σουβλάκια με τη γυναίκα μου. Από τέτοια λεφτά ασφαλίστρων πλήρωσα και τα φροντιστήρια αγγλικών. Για καιρό ζούσα σαν ακροβάτης σε σκοινί χωρίς δίχτυ. Ένας άλλος συνάδελφος είχε βρει ένα «τοκογλύφο» και έπαιρνε 400 ευρώ υπογράφοντας μεταχρονολογημένη επιταγή για 500 ευρώ.. Δεν το ήθελα αλλά είχα πάρει κι εγώ ένα καταναλωτικό δάνειο 2.000 ευρώ που μπήκε σε δόσεις που άρχισαν…
Έτσι ο μόνος δρόμος είναι το «γλείψιμο» της κολακίας στους Διευθυντές και παραδιευθυντές (που και αυτοί λειτουργούν στο ίδιο μαγγανοπήγαδο αλλά το κρύβουν) μήπως βγάλουν προκαταβολή ή δώσουν κανά ορφανό ή κανένα πελάτη, παράλληλα με προσπάθεια πιασίματος στόχων για να έρθει χρήμα… Μέχρι να ‘ρθη εκείνη η μέρα θα είμαι ο χειροκροτητής και η βάση μετρήματος με τους «καλύτερους»… Δε θα είναι η φωτογραφία μου στους επιτυχημένους και στα κλαδικά περιοδικά θα ζηλεύω τους άλλους…
Σήμερα παραδόξως ΕΙΧΑ λεφτά και πήγα να πληρώσω το ασφάλιστρο που ΕΛΗΓΕ χθες. Δεν άντεχα την ντροπή να πουν ότι «έφαγα» ασφάλιστρα. Πω, πω, τι ντροπή αν το μάθουν οι πελάτες… Ρεζίλι θα γίνω μπροστά στους επιτυχημένους «κοστουμάτους» του ΣΕΜΑ και του σωματείου πρακτόρων και του ΠΣΑΣ! Άντε να γλυτώσω από τους δημοσιογράφους του κλαδικού τύπου… Όμως λίγο πριν ψάξει στο Computer η κοπέλα το ανείσπρακτο για εξόφληση και καθώς μου ζητούσε τα ασφάλιστρα και τον αριθμό συμβολαίου, δεν ξέρω πώς τα λεφτά στο μέτρημα έβγαιναν λιγότερα! Δεν έφταναν! Μα πώς έγινε; είπα. Τώρα τα μέτρησα ήταν ακριβώς…. Είδα τα κεφάλια των άλλων γύρω να με κοιτάνε… Αυτοί μοιάζανε ότι ήξεραν ακριβώς τι έγινε… ίδρωσα. Πριν ζητήσω να τα ξαναμετρήσω η ταμίας μου είπε ότι είμαι τυχερός; «Έπεσε το σύστημα»! Διακοπή ρεύματος. Ελάτε από Δευτέρα, ήταν Παρασκευή. Κατέρρευσα! Ο πελάτης ΔΕΝ ΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ, έληξε ο μήνας χάριτος χθες! Η καρδιά γοργοχτυπούσε. Ελαφρά ζαλάδα ξεκίναγε… Μήπως ο Δ/ντής μπορεί να κάνει κάτι να κόψουμε απόδειξη; Δεν ξέρω, περιμένετε, μου είπε… Περίμενα…
 
Είχε γίνει «μούσκεμα» το φανελάκι. Ήταν όνειρο. Ξύπνησα με αγκομαχητό και ταχυπαλμία. Παναγία μου! είπα. Είκοσι δυο χρόνια έχω να ασχοληθώ με ασφάλειες, από το 1989 και ακόμα δεν μπόρεσα να απαλλαγώ από το στρες αυτής της δουλειάς. Έχει τόσες χαρές η άτιμη, αλλά το άγχος της δεν το φτάνει καμιά. Όνειρο ήταν, σκέψου να ήταν πραγματικότητα… Μακάρι, ούτε στον ύπνο τους να μην το ζήσουν τα φιλαράκια μου οι ασφαλιστές. Καλοκαίρι 2011, σήμερα, ίσως να είναι σε διακοπές και να χαίρονται… Πρέπει να περνάνε καλά. Τα γυαλιστερά φυλλάδια των εταιρειών, τα Δελτία Τύπου τους και οι ομιλίες στα συνέδρια μιλάνε για μια ζωή και καριέρα επιτυχημένη. Όλα καλά! Ευτυχώς! Ας είναι καλά όλοι και τέτοιες ιστορίες… ούτε στον ύπνο τους!

*Ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Από το 1989 έως σήμερα εκδίδει το περιοδικό "Ασφαλιστικό ΝΑΙ" και από το 2000 έως σήμερα την εφημερίδα NEXTDEAL. Από το 2007 προΐσταται του www.nextdeal.gr. Παράλληλα δραστηριοποιείται στο χώρο του παιδιού ως ιδιοκτήτης του Νηπιακού Κέντρου "ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ" και της εφημερίδας "Παιδικός Σταθμός για Γονείς". Σήμερα είναι μέλος του ΔΣ της Ένωσης Δημοσιογράφων Ιδιοκτητών Περιοδικού Τύπου -ΕΔΙΠΤ και μέλος του ΔΣ του Ενιαίου Ταμείου Ασφαλίσεως Προσωπικού-Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης-ΕΤΑΠ-ΜΜΕ. Είναι βασικός πρωτεργάτης στην τηλεοπτική εκπομπή «Ώρα Ασφάλισης» στο Κανάλι 9.

 

>Σύνδεση

Όνομα χρήστη

Κωδικός πρόσβασης

Θέλω να γίνω μέλος Ξέχασα τον κωδικό μου

>Νέα & Ανακοινώσεις

21/09/2011

Λουκέτο μεγάλης Ασφαλιστικής Εταιρείας

Περισσότερα....

08/09/2011

Διακήρυξη Ανοιχτού Διαγωνισμού για την Παροχή Υπηρεσιών (Ασφάλιση Τροχαίου Υλικού Δήμου Σερρών)

Περισσότερα....

11/08/2011

Τριπλό σύστημα εντοπισμού ανασφάλιστων αυτοκινήτων προτείνει η ΕΑΕΕ.

Περισσότερα....

25/07/2011

Ψάχνουν 100 εκατ. τρεις ασφαλιστικές.

Περισσότερα....

20/07/2011

Σε επτά ημέρες η απόδοση ασφαλίστρων από τους διαμεσολαβούντες.

Περισσότερα....